Bir devir kapandığında kendi yiğitlerini yitirmişti Osmanoğlu...
Devletleri için can siperane ve kelle koltukta bir ömür geçirenler, serdengeçtiler.
Orta Asya'dan, Gazne'den, Selçuk'tan miras kalan bir teşkilatın o günkü erleriydi onlar...
Dilekleri, Osmanlı tebaasının huzuru; amaçları, uçlarda fütüvvet yolunu açmaktı.
Onlar, devletin görmeyen gözü; işitmeyen kulağıydı.
Bildiğimiz tek gerçek: onlar isimsiz kahramanlardı.
Bu hikaye ...