Divan şairi, çoğunlukla, şehirli, medreseli ve hüner ehlidir. Bu nitelikler taşrada değil merkezde, en azından şehirde kıymet ve karşılık bulur. Şair de iltifata layık olduğunu düşünerek ikbâl bekler. İkbalinin önüne geçmeye çalışan rakiplerinden ise hazzetmez. Rakiplerini merkeze değil taşraya yakıştırır ve sıfatı genellikle ?Türk" olan taşralılık-la ötekileştirir. Şayet şair, saraydan beklediği ödüle kavuşamaz veya taşradan merkeze uzanamazsa ya İstanbul'a ulaşmak için çaba gösterir, ilişki ku ...