Ellerimizden kayıp gidiyor hayat. Ardından sürüklensek de, ne geçen zaman geri geliyor, ne de kaybettiklerimiz. Yüreğimizin özsuyuyla karışıyor yalnızlıklar. Gözlerimizde birikiyor, damla damla akıyor gerçek dünyaya.
Yalnızca bizim dünyamızda ertelenen her şey kaybediliyor, yalnızca bizim dünyamızda hayat değer verdiklerini savuruyor, sevmek can acıtıyor. Ve gariptir ama gönüllerdeki kirler bir tek gözyaşıyla temizleniyor.
Gözbebeklerimizde gizleniyor yakamozlar, gerçekten bakanlar gör ...